Αντί Για Το Τέλος Της Ιστορίας, Το Τέλος Της Λογικής του Νίκου Χριστοδουλάκη στην διαΝΕΟΣΙς

 

Ανεξάρτητα από τη μεριά που βρισκόταν κάποιος την περίοδο 1989-1991 –είτε δηλαδή χαιρόταν με την πτώση του τείχους είτε τον έπιανε ο πόνος για τη συντριβή του σοβιετικού οικοδομήματος– υπήρχε διάχυτη σε όλους μια αίσθηση ότι τουλάχιστον τελειώσαμε με το ενδεχόμενο μιας μετωπικής αντιπαράθεσης των υπερδυνάμεων που τελικά μάλλον θα κατέληγε σε πυρηνικό ολοκαύτωμα. Συγκρούσεις βέβαια θα υπήρχαν και πόλεμοι θα ξεσπούσαν σε διάφορες χώρες, αλλά θα ήταν διαχειρίσιμοι ως προς την έκταση και τις συνέπειές τους, αποκλείοντας έτσι την πιθανότητα να τους "πάρει στην πλάτη του" κάποιο μεγάλο κράτος και έτσι να ρισκάρει μια ευρύτερη πολεμική εμπλοκή.

διαβάστε τη συνέχεια..