The Truth About Elephant Paintings

Απογευματινό μπάνιο με βάρκα

''Κάποια απογεύματα του καλοκαιριού, ο ίδιος θείος έπαιζε τον ρόλο του οικογενειακού βαρκάρη. Φόρτωνε λοιπόν στη βάρκα του τα γυναικόπαιδα της οικογένειας και μας πήγαινε για μπάνιο.
Επειδή σε αυτές τις βόλτες υπήρχαν πολλοί υποψήφιοι για τη θέση στο τιμόνι, εγώ δεν έκανα χρήση των ειδικών προνομίων που είχα στο πλευρό του θείου και κρατούσα μια διακριτική απόσταση. Εξάλλου, θεωρούσα ότι το εν λόγω δικαίωμα μου ανήκει πριγκηπικώ δικαίω… Έτσι απείχα.
Πηγαίναμε πάντα στην αμμόγλωσσα, μια προστατευμένη παραλία όπου ο κίνδυνος πνιγμού των παιδιών ελαχιστοποιούταν..''

Διαβάστε περισσότερα..

Απογευματινό μπάνιο με βάρκα

''Κάποια απογεύματα του καλοκαιριού, ο ίδιος θείος έπαιζε τον ρόλο του οικογενειακού βαρκάρη. Φόρτωνε λοιπόν στη βάρκα του τα γυναικόπαιδα της οικογένειας και μας πήγαινε για μπάνιο.
Επειδή σε αυτές τις βόλτες υπήρχαν πολλοί υποψήφιοι για τη θέση στο τιμόνι, εγώ δεν έκανα χρήση των ειδικών προνομίων που είχα στο πλευρό του θείου και κρατούσα μια διακριτική απόσταση. Εξάλλου, θεωρούσα ότι το εν λόγω δικαίωμα μου ανήκει πριγκηπικώ δικαίω… Έτσι απείχα.
Πηγαίναμε πάντα στην αμμόγλωσσα, μια προστατευμένη παραλία όπου ο κίνδυνος πνιγμού των παιδιών ελαχιστοποιούταν.

Αφού μας ξεφόρτωνε στην παραλία, ο θείος έφευγε μόνος του με τη βάρκα. Θα γυρνούσε να μας πάρει αργότερα. Κολυμπούσε ποτέ αυτός ο άνθρωπος; Ήξερε κολύμπι; Μυστήριο.''

Διαβάστε περισσότερα..

Τα ζεστά μεσημέρια του καλοκαιριού

''Τα ζεστά μεσημέρια του καλοκαιριού,όταν ο ύπνος δεν ερχόταν να μου δώσει κάτι από τη λήθη του,κλεισμένη στο σπίτι, υπό απαγόρευση οποιασδήποτε κίνησης ή έστω ψιθύρου,προσπαθούσα να ξεχαστώ αφηγούμενη στον εαυτό μου ιστορίες με μάγισσες και με νεράιδες,ξωτικά του δάσους και μικρά ανυποψίαστα κορίτσια που τριγυρνούσαν ανάμεσα στις ελιές και τα κυπαρίσια.
Υπνοβατώντας μέσα στη γλυκειά νάρκη του μεσημεριού,έψαχναν άλλοτε για πεταλούδες,άλλοτε για τζιτζίκια και άλλοτε πάλι για κάποιο απαγορευμένο καρπό,που μπορούσαν να γευθούν,αν είχαν το θάρρος να σκαρφαλώσουν με κίνδυνο της ζωής τους σε δέντρα δυσπρόσιτα,όπως θεόρατες συκιές ή πανύψηλες μουσμουλιές..''

Διαβάστε περισσότερα..

ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ''ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ''

 ''Τη δεκαετία του 80,με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία,η Αριστερά αισθάνθηκε στριμωγμένη στον τοίχο.Και δικαίως.Το ΠΑΣΟΚ ερχόταν ως ένας αντιδεξιός καταρχήν φορέας (Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά),αλλά και ως ένας αριστερός φορέας αλλαγής,με συνθήματα όπως «Ο λαός στην εξουσία» και με πρακτικές που ήθελαν να σηματοδοτήσουν το τέλος του εμφυλίου.Οι αριστεροί,40 χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου,είχαν επιτέλους πρόσβαση στην εξουσία.Ωστόσο το στρίμωγμα ήταν ιδεολογικό-πολιτικό.Αν ένα καινούριο κόμμα πολεμούσε τη δεξιά και τους έδινε πρόσβαση στην εξουσία,ποιός ήταν πλέον ο ρόλος τους;Μήπως θα έπρεπε να γίνουν όλοι ΠΑΣΟΚ λοιπόν και να τελειώνουμε;..''

Διαβάστε περισσότερα..

Κάτω από το Καστράκι, στον Αυλαίμονα της Μάρθας Γεωργίου

''Οι αναπάντεχες συναντήσεις στον βυθό των Κυθήρων παραμένουν μια βεβαιότητα κάθε καλοκαίρι.Και είναι αυτές που δίνουν τον τόνο της συνέχειας.

Χθες συνάντησα μια χελώνα να κολυμπάει αμέριμνα,κάτω από το Καστράκι.Κυττάζοντας καλύτερα βλέπω ότι της λείπει το δεξί της μπρος πόδι.Κομμένο σύρριζα,από κάποια προπέλα μάλλον. Η πληγή είχε θρέψει,αλλά το σημάδι του ακρωτηριασμού είχε κάτι το απόκοσμο.Στογγυλό και σταχτί,ολοκληρωμένο!..''

Διαβάστε περισσότερα..

ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

''Φθινόπωρο 67,στη Λευκάδα.Σκοτεινή επαρχία,μαύρη χούντα,άχαρη εφηβεία.Μια μέρα στο φροντιστήριο για τις εισαγωγικές ο Κώστας,ο φροντιστής μας,ο καθηγητής,που μας φρόντιζε,δηλ.,βάζει στο πικάπ έναν καινούριο δίσκο,ενός θεσσαλονικιού λέει τραγουδοποιού.Ήταν το Φορτηγό του Σαββόπουλου.Και έτσι,με αυτόν τον δίσκο ξεκίνησε το ταξίδι μου στον κόσμο..''

Triton..

''Συναισθηματική χρεωκοπία'' TRITON

''Tόσα χρόνια σκεφτόμαστε τη χρεωκοπία ως οικονομική,πολιτιστική,ιδεολογική,πνευματική κλπ.Δεν αναρωτιόμαστε ωστόσο για τος μέγεθος μιας άλλης χρεωκοπίας,της συναισθηματικής.Γιατί και τα συναισθήματα κάποτε στερεύουν,εξαντλούνται,χρεωκοπούν.Δεν μπορούμμε άλλο να αισθανόμαστε θλίψη,οργή,ντροπή,αγανάκτηση,θυμό,ελπίδα κλπ.
Δεν μπορούμε άλλο να ζούμε αυτό το δίπολο θλίψης-ανάτασης ή,ακόμη δυσκολότερο, κατάθλιψης-μανίας.Είναι εξοντωτικό.Παγώνουμε λοιπόν κάθε συναίσθημα και δραπετεύουμε προς παραδείσους-ερήμους μιας θείας αδιαφορίας.Είναι το τελικό στάδιο της απόγνωσης ατόμων που αγωνίζονται για τα στοιχειώδη,για την επιβίωση.,''

Διαβάστε περισσσότερα..

Ο Πατρίκ Μοντιανό και η Ψυχανάλυση

«La psychanalyse ne vous a jamais attiré ?»

«La psychanalyse ressemble parfois à un roman policier : quelque chose est caché qu’on ne veut pas, ou qu’on ne peut pas voir, alors on attend de découvrir ce qui va surgir du processus analytique. C’est assez proche de l’enquête. J’ai été frappé aussi par certaines notions comme celle des souvenirs écrans, par lesquels on peut dissimuler un souvenir trop pénible en lui en substituant un autre..''

TRITON..

Ο ΡΑΜΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ της ΜΑΡΘΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

''Παρακολουθώ τον Στέλιο Ράμφο από την αρχή της ελληνικής κρίσης-ίσως και λίγο πιο πριν.Όπως και το Ποτάμι από τα πρώτα του βήματα.Η συνάντηση-όσο και αν δεν φαίνεται καταρχήν αυτονόητη- δεν μπορεί παρά να έχει κάτι το δημιουργικό.Αποτελεί ερέθισμα για σκέψη,κάτι που λείπει από το δημόσιο διάλογο σήμερα,αλλά που έλειπε και χτες και προχτές και γενικότερα''

 Συνέχεια βίντεο..

Φιλοσοφώφ,ένας φαροφύλακας στα Αντικύθηρα

Πώς ο Ρώσος ναύαρχος Φιλοσοφώφ έγινε φαροφύλακας στην Ελαφόνησο και τελικά στα Αντικύθηρα.
Μια ιστορία με ναυάγια,φάρους και διασωθέντες ναυαγούς…
Triton..

Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

 

TRITON..
http://htwins.net/scale2/

Παλαιστίνη-Ισραήλ : Το σύμπτωμα του δυτικού κόσμου;

''Προσπαθώντας να αντιμετωπίσω τη φρίκη στην Παλαιστίνη,προσπαθώντας,αν όχι να καταλάβω,τουλάχιστον κάπως να αντέξω.
Γιατί αυτοί οι δύο λαοί συνεχίζουν αυτό το μακάβριο έργο του αλληλοσκοτωμού;
Γιατί η Παλαιστίνη παραμένει μια ανοιχτή πληγή που αρνείται,δεν μπορεί να κλείσει;

Ανατρέχω στην ιστορία.Και,τόσα χρόνια μετά,μένω έκπληκτη.Τίποτα δεν ξέρω για την Παλαιστίνη.Τίποτα!Σπαράγματα μόνο πληροφοριών,εικόνων,”πολιτικά ορθών” θέσεων,γενικότητες,αοριστίες.
Τα ντοκυμαντέρ με βοηθάνε.Η εικόνα τελικά μου δίνει τη δυνατότητα να συνθέσω τα διάσπαρτα κομμάτια,να αγγίξω κάπως τη βαρβαρότητα της ιστορίας που έφτιαξε την Παλαιστίνη.
Και έχω ανάγλυφη μπροστά μου την ιστορία του δυτικού κόσμου τον τελευταίο αιώνα…''

Triton..

Ιαπωνικό κουκλοθέατρο στη Λευκάδα:η γυναίκα του χιονιου

''Η παράδοξη αλλά και συγκινητική σχέση της Λευκάδας με την Ιαπωνία,μέσω Λευκάδιου Χερν, συνεχίζεται…Διήμερο συμπόσιο με θέμα “Το ανοιχτό πνεύμα του Λευκάδιου Χερν”,εγκαίνια μουσείου αφιερωμένο στον Ελληνοϊρλανδό συγγραφέα,που γεννήθηκε στη Λευκάδα,τελετές του τσαγιού,κουκλοθέατρο και άλλα.

Στη βραδιά κουκλοθέατρου είδαμε την ιστορία της Γιούκι Οννά,της γυναίκας του χιονιού.Η Γιούκι Οννά εμφανίζεται τις νύχτες που χιονίζει στους άτυχους ταξιδιώτες που έχουν παγιδευτεί στη χιονοθύελλα.Φυσάει πάνω τους την παγωμένη της ανάσα οδηγώντας τους στον θάνατο,ενώ η ίδια μεταμορφώνεται σε ομίχλη και εξαφανίζεται..''

Διαβάστε περισσότερα..

Πώς μας έφαγε ο λύκος,της Μαρίας Κατσουνάκη

Ένα κείμενο της Μαρίας Κατσουνάκη,που εκφράζει αυτό το συναίσθημα αμηχανίας και κόπωσης που αισθάνομαι συχνά απέναντι σε όλον αυτό τον καταιγισμό θεατρικών παραστάσεων,που εμφανίζεται ως “αντίσταση στην κρίση”.Έχοντας τα χαρακτηριστικά ενός ιδιότυπου ακτιβισμού μέσα από τη λογική της “ανάγκης για έκφραση”,μήπως τελικά αναπαράγει όλη αυτή την αδυναμία σκέψης πάνω στα πραγματικά προβλήματα που μεταξύ των άλλων μας οδήγησαν στην κρίση;

read more..

Ένας άγγελος στο τραπέζι μου

Ένας άγγελος με επισκέφτηκε χθες βράδυ στο τραπέζι μου ή μάλλον στον καναπέ μου.Είχε τη μορφή ενός μικρού παχουλού κοριτσιού,με πυρόξανθα φριζέ μαλλιά,που μεγαλώνοντας έγινε μια ντροπαλή,γλυκύτατη γυναίκα,που δεν ήξερε καθόλου,μα καθόλου, πώς να είναι με τους άλλους.

Χθες βράδυ στην ARTE το ‘Ένας άγγελος στο τραπέζι μου” της Jane Campion (1990),βασισμένο στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Νεοζηλανδής συγγραφέα Janet Frame (1924-2004).

Τriton..

Ο Τζόζεφ και η Μαίρη

Η ιστορία του Τζόζεφ και της Μαίρης είναι μια από τις αγαπημένες ιστορίες του Χόλλυγουντ.Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η ελληνική τηλεόραση επαναλαμβάνει με ευλαβική συνέπεια την ιστορία του Τζόζεφ και της Μαίρης σε παλιές και νέες περιπέτειες.Για να καταλήξει βέβαια,μέσα από την αφήγηση του δικού τους πάθους, στην κορύφωση του δράματος,που δεν μας το αποκαλύπτει ποτέ,εκ των προτέρων.Κάθε φορά είναι σαν μια πρώτη φορά,γι αυτό και δεν βαρυόμαστε ποτέ..

TRITON..

''Το 1821 και οι διαφορετικές όψεις της αλήθειας'' ανάρτηση του 2011

''Ακόμη μια φορά ενώπιον… εθνικού διχασμού με αφορμή τη σειρά 1821 του ΣΚΑΙ.Από τη μια μεριά η “ιστορική αλήθεια” των συντελεστών της σειράς και από την άλλη το “ανιστόρητο πάθος” διαφόρων θιγόμενων υπερπατριωτών και άλλων.

Η σχετική ελαφρότητα-κατά τη γνώμη μου- με την οποία η πρώτη πλευρά αντιμετωπίζει την κατάρριψη των “μύθων” του 21,επικαλείται τον ορθό λόγο,την ιστορική ακρίβεια,την Αλήθεια,αποκρύπτοντας το αυτονόητο:ότι και αυτή διαπνέεται από κάποια πρόθεση,από κάποια ερμηνευτική άποψη των γεγονότων,από κάποια ιδεολογία.

Η βιαιότητα, που αγγίζει τα όρια της ανοησίας ή του φασισμού, με την οποία αντιδρά η άλλη πλευρά,επικαλείται την υπεράσπιση της “ελληνικότητας”,μιας ταυτότητας που διατείνεται ότι μπορεί να οικοδομηθεί σε ένα μεγαλομανικό σύμπαν,αυτό του “περιούσιου λαού”,με τον αποκλεισμό κάθε ξένου , διαφορετικού,άλλου..''

Διαβάστε περισσότερα..

''The misguided monk'' TRITON

http://marthageorgiou.wordpress.com/2014/03/05/the-misguided-monk/

Sigalit Landau,Dead See

''Την ανακάλυψα πριν λίγο καιρό από κάποιο αφιέρωμα της ARTE στο Τελ Αβίβ,μια πόλη όπου δεν σκέφτηκα ποτέ να πάω.Μήπως κάνω λάθος;Μήπως τελικά το Τελ Αβίβ είναι κάτι σαν Βερολίνο της Εγγύς Ανατολής;Πραγματικά δεν ξέρω.Έχω έναν κόμπο στο λαιμό κάθε φορά που σκέφτομαι το Ισραήλ και την Παλαιστίνη,που μ’εμποδίζει να σκεφτώ παραπέρα.
Εν πάσει περιπτώσει,η Σιγκαλίτ Λαντάου είναι μια καλλιτέχνις που ζει και εργάζεται στο Τελ Αβίβ και τους δικούς της κόμπους κάπως επιχειρεί να τους αντιμετωπίσει…''

Διαβάστε περισσότερα..