Είναι αλήθεια ότι το ολοκαύτωμα άφησε σε όλους μας, έστω και αν δεν το ζήσαμε, ισχυρό αποτύπωμα. Οι ναζί, αφού κατέστρεψαν με βομβαρδισμούς χιλιάδες πόλεις και χώρες, τελικά ηττήθηκαν.
Ένα παρόμοιο σκηνικό ζήσαμε και ζούμε στο Ισραήλ σήμερα. Οι
σκηνές βίας και απανθρωπιάς από δολοφόνους της Χαμάς μάς συγκλόνισαν. Και μια
σειρά ερωτηματικά δημιουργήθηκαν. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Γενικά η προεκλογική καμπάνια ήταν υποτονική. Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες των κομματικών μηχανισμών οι πολίτες έδειξαν αδιάφοροι και κουρασμένοι, ενώ πολλοί προτίμησαν την αποχή. Βλέπετε το καλοκαίρι, ύστερα από τη σχεδόν φθινοπωρινή περίοδο, οδήγησαν πολλούς στη θάλασσα ή το βουνό στα φιλικά η τα οικογενειακά σπίτια. Άλλοι πάλι ανέλαβαν τις εποχιακές δουλειές που απαιτεί ο τουρισμός.
Ενδεικτικό της έλλειψης ενδιαφέροντος εικάζω ότι απέδειξε και η εστίαση των ΜΜΕ στα γεγονότα που εξελίχθηκαν στη Ρωσία με τη «στάση» της οργάνωσης Wagner. Παρατήρησα ότι τις τελευταίας ημέρες πριν τις εκλογές, όταν άρχισαν τα γεγονότα, τα ΜΜΕ μετέδιδαν επί μισή ώρα τις εξελίξεις και τις αναλύσεις για το τι μπορεί να συμβεί στην Ρωσία και στον πόλεμο στην Ουκρανία.
Έχω έναν φίλο που κάθε καλοκαίρι περνάει τις διακοπές του στο νησί. Η απασχόλησή του είναι η παραγωγή και οι εξαγωγές φράουλας. Την περίοδο της συγκομιδής χρειάζεται μεγάλο αριθμό ξένων χεριών. Έλληνες δεν δουλεύουν πια σε τέτοιες δουλειές. Έτσι είναι υποχρεωμένος να μεταφέρει μετανάστες από χώρες κυρίως μουσουλμανικές. Καθώς είναι και ευαίσθητος πολιτικά, να μην σας πω την κομματική του ένταξη καλύτερα, εκτός από καλό μεροκάματο τους παρέχει φαΐ και ύπνο με ανθρώπινες συνθήκες. Παρεμπιπτόντως φτιάχνει και μαρμελάδες μπουκιά και συχώριο.
Όλα αυτά μου ήρθαν στο νου παρακολουθώντας την ανθρώπινη τραγωδία που εξελίχθηκε αυτές τις ημέρες με τους μετανάστες στην Πύλο. Η απώλεια εκατοντάδων παιδιών και ενηλίκων, έφερε στην επιφάνεια σημαντικές προκλήσεις και απειλές για το μέλλον της Ευρώπης και όχι μόνο. Ξεπερνώντας την άχαρη πολιτική αντιπαράθεση για το ναυάγιο ή τον λεκτικό και άδικο προπηλακισμό της Προέδρου της Δημοκρατίας, θα ήταν ενδιαφέρον να «διαβάσουμε» το μέλλον.
Οι παλαιότεροι θα θυμάστε το περίφημο βιβλίο του Τζον Ριντ με τον ομώνυμο τίτλο. Ήταν τότε που ο κομμουνιστής δημοσιογράφος από την Αμερική ταξίδεψε στην Ρωσία και κατέγραψε στιγμή στιγμή την Οκτωβριανή επανάσταση και πιο συγκεκριμένα τις δέκα ημέρες που έφεραν στην εξουσία τους μπολσεβίκους στην εξουσία. Παρακολούθησε την κατάληψη των θερινών ανακτόρων από τους αγανακτισμένους στρατιώτες και εργάτες. Και βρέθηκε με τον Λένιν που είχε επιστρέψει από την αυτοεξορία του. Επέστρεψε στην Αμερική και όπως ήταν φυσικό βρέθηκε στο στόχαστρο των Αμερικανικών υπηρεσιών.
Θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις δυο εβδομάδες που απέχουν από τις δεύτερες εκλογές στην Ελλάδα. Ασφαλώς καμία. Θα κρίνουν όμως το μέλλον της χώρας για τα επόμενα χρόνια, όπως συνέβη και με την Ρωσία του Λένιν.
Ας αρχίσουμε όμως με τις πρώτες δημοσκοπήσεις. Τα αποτελέσματα των πρώτων δημοσκοπήσεων είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά των εκλογών. Αν και είναι νωρίς ακόμη και δεδομένου ότι πολλοί παράγοντες θα παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος, μπορούμε να συνάγουμε ορισμένα συμπεράσματα.
Σε ότι αφορά την Ν.Δ. η ηγετική φυσιογνωμία του Κυριάκου Μητσοτάκη παίζει καταλυτικό ρόλο. Δεν θυμάμαι περίπτωση πρωθυπουργού να διατηρεί την αξιοπιστία του ύστερα από 4 χρόνια διακυβέρνησης. Παρά τις αστοχίες, τα λάθη, τις παραλήψεις της η κυβέρνηση διατηρεί την πρωτοκαθεδρία της στο πολιτικό σκηνικό
Έτσι βρέθηκα να στροβιλίζομαι. Σαν ένα όνειρο μέσα στο όνειρο και επέστρεψα σώος στην αγαπητή μας Γη και μάλιστα στην Ελλάδα. Έμεινα, λέει, κάποιες ημέρες προφυλαγμένος στην κάψουλά μου. Και τότε ξύπνησα.
Τι ήταν αυτό που είδα και δεν έχει ξαναγίνει. Καθισμένος στον καναπέ μου έβλεπα τα exit polls των συνασπισμένων δημοσκοπικών εταιρειών και δεν πίστευα στα μάτια μου. Ας περιμένουμε, είπα στην σύζυγό μου, να βγουν τα επίσημα αποτελέσματα.
Σε λίγες ώρες θα έχουμε τα αποτελέσματα της πρώτης κάλπης σε αυτές τις παράξενες εκλογές. Σε λίγες ώρες θα γνωρίζουμε αν υπάρξει επιβεβαίωση των δημοσκοπήσεων, που θα δώσουν και την απάντηση στο ποιο κόμμα θα λάβει από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας την πρώτη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Επίσης, θα έχουμε την απάντηση στο ποιο κόμμα έρχεται δεύτερο, τρίτο κ.λπ. και με τι διαφορές. Τέλος, σε αυτές τις κάλπες θα φανεί και τι θα γίνει με την αναπόφευκτη, λόγω απλής αναλογικής, δεύτερη κάλπη.
Η προεκλογική περίοδος, παρά την οξύτητα-τοξικότητα, κύλησε ομαλά. Δεν είχαμε παρατράγουδα όπως σε παλαιότερες εποχές, με πάνω και κάτω πλατείες. Παραμένουμε χώρα ευρωπαϊκή.
Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το debate, ούτε τους οργανωτές, ούτε τους δημοσιογράφους, ούτε βέβαια και τους πολιτικούς αρχηγούς, η όλη εκδήλωση ήταν ανιαρή.
Στην αρχή σκέφτηκα επιλέξω έναν πιο πιασάρικο τίτλο. «Οι δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον Κόσμο». Ξέρετε, το τίτλο του βιβλίου κι παγκόσμιου best seller του Τζο Ριντ, που πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα περιγράφοντάς τον θρίαμβο της οκτωβριανής επανάστασης. Ύστερα σκέφτηκα ότι θα ήταν υπερβολή για την περίπτωσή μας. Οπότε κατέληξα στον τωρινό τίτλο που αντικατοπτρίζει την ατμόσφαιρα των δέκα ημερών που μας χωρίζουν από τις πρώτες εκλογές της απλής αναλογικής..
Αρχίζω με τα δικά μας. Είναι φανερό πλέον ότι η Ν.Δ. προηγείται σταθερά του ΣΥΡΙΖΑ και μάλλον θα αυξήσει την διαφορά πλησιάζοντας η ώρα της κάλπης. Τουλάχιστον έτσι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Και οι λόγοι είναι πολλοί. Τις έχω κατ’ επανάληψη αναφέρει σε προηγούμενα κείμενά μου στο Fortune Greece.
Η ανάμνηση της πρώτης θητείας του ΣΥΡΙΖΑ είναι πρόσφατη για να ξεχαστεί από τους πολλούς. Τι να πρωτοθυμηθώ. Ήμασταν μια παρέα και ηρεμούσαμε στο νησί, όταν πληροφορηθήκαμε ότι «αγάπη μου έκλεισα τις Τράπεζες». Όπου φύγει – φύγει λοιπόν να προλάβουμε να πάμε στα ΑΤΜ. Και τότε δεν ήταν και πολλά και οι ουρές ατέλειωτες. Είχε δυστυχώς πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων, παρά το περίφημο mail Χαρδούβελη. Ύστερα ήρθε το κρέμασμα στα μανταλάκια των «10». Και μετά η ατυχής προσπάθεια με τα «βοσκοτόπια» και άλλα ευτράπελα.
Κάθομαι στην άκρη της θάλασσας με τα πόδια στο νερό και ατενίζω το πέλαγο. Οι βάρκες και τα ψαροκάικα λικνίζονται με τα κουπιά και τις μηχανές τους. Απέναντι βλέπω την Κρήτη και τον Ψηλορείτη να υψώνεται περήφανος. Φυσικά καταλαβαίνετε ότι πρόκειται απλά για ένα όνειρο. Από το Fortune Greece, τις εφημερίδες, την τηλεόραση και τα κοινωνικά δίκτυα παρακολουθώ τις ειδήσεις, τις αναλύσεις και τον προεκλογικό αγώνα.
Στις προγνώσεις και τις δημοσκοπήσεις δεν είχαν αλλάξει πολλά. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται με 5-5,5 % του ΣΥΡΙΖΑ, και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να είναι στο ίδιο επίπεδο, ενώ για το τελικό αποτέλεσμα, για τον νικητή, εξαρτάται από το από το πόσα κόμματα θα μείνουν εκτός Βουλής, κ.ο.κ.
Ύστερα από πολλές αναβολές και πισωγυρίσματα ο Πρωθυπουργός κλείδωσε τις εκλογές για τις 21 Μαΐου. Βέβαια σε αυτήν την ημερομηνία συνέβαλε το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη με τις απώλειες δεκάδων νέων κυρίως παιδιών που βύθισε στο πένθος οικογένειες και άλλους δικούς τους ανθρώπους.
Να μην αφήσουμε την πολιτική τοξικότητα να απομονώσει για μια ακόμη φορά την Ελλάδα στη διεθνή σκηνή.
Το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, εκτός από τα αδικοχαμένα παιδιά, προκαλεί πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις.
Στον πολιτικό τομέα έχουμε, σε μια ούτως ή άλλως τοξική ατμόσφαιρα, έναν παροξυσμό πολιτικής αντιπαράθεσης που σε άλλες χώρες εκτός της ασφάλειας που προσφέρει η Ε.Ε. και η ΟΝΕ θα προκαλούσε τεράστια ζητήματα σταθερότητας και δημοκρατίας.
Για παράδειγμα, παρακολουθούμε τις εξελίξεις στον παραδοσιακό μας σύμμαχο, το Ισραήλ. Η φίλη χώρα από τη στιγμή που ανέλαβε την διακυβέρνηση ο ακροδεξιός συνασπισμός, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Θυμίζω ότι μέχρι τώρα ήταν η μοναδική χώρα στην Μέση Ανατολή που έχει πραγματική Δημοκρατία. Η διαχωρισμός και οι ανεξαρτησία των θεσμών-Πρόεδρος, Βουλή, Δικαιοσύνη- τέθηκαν σε ομηρία. Η αρχή «check and balance» αμφισβητείται με νομοθετήματα όχι μόνο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και από δικαστικούς, στρατιωτικούς και αστυνομικούς κύκλους. Το πιο σημαντικό..
Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ταξινόμηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων σύμφωνα με την Καθολική Εκκλησία. Τα αμαρτήματα ονομάζονται «θανάσιμα» γιατί σύμφωνα με την Εκκλησία μπορούν να στερήσουν τη θεία χάρη και να οδηγήσουν στην αιώνια καταδίκη της ψυχής του ανθρώπου, εκτός αν συγχωρεθούν με την εξομολόγηση που ακολουθεί την μετάνοια.
Δεν θυμάμαι εποχή χωρίς κρίσεις στην ιστορικά σύντομη ύπαρξη τού «οίκου» μας. Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν οι «έξι» αποφάσισαν την δημιουργία μιας κοινής αγοράς χάλυβα και σιδήρου -ΕΚΑΧ- μέχρι σήμερα, οι μεταλλάξεις της είναι πολλές. Και κάθε φορά που χρειάζεται, μετασχηματίζεται και προσαρμόζεται στα γυρίσματα τις εποχής. Πρόσφατα, με την υγειονομική κρίση και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Επιτροπή ξεπέρασε τα όρια των αρμοδιοτήτων της...
«Χατζηδάκια μ΄Θοδωράκια, μ΄ εσείς τρώτε και πίνετε κι εμένα με τρώει η αρκούδα». Διονύσης Σαββόπουλος
Όταν προσλήφθηκα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν πολλά χρόνια διετέλεσα Διευθυντής Προσωπικού. Ο Γενικός μου διευθυντής, ένας Ολλανδός σοσιαλιστής και πάστορας, μου ζήτησε να βρω έναν τρόπο να κάνουμε έλεγχο στις δαπάνες των ευρωβουλευτών. Πρότεινα ότι ο έλεγχος θα ήταν αποτελεσματικός, αν επισπεύδαμε τις διαδικασίες στα αιτήματα των ευρωβουλευτών. Το σχέδιο είχε επιτυχία.
Πολλοί έκτοτε προφήτευσαν ή απείλησαν ή προέτρεψαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Μ. Βρετανίας. Μάταιος κόπος. Όχι απλά δεν υπήρξαν αποχωρήσεις, αλλά εκφράστηκε επιθυμία για νέες προσχωρήσεις, όπως για παράδειγμα από τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Και πρόσφατα, μετά την ρωσική εισβολή η Ουκρανία, η Μολδαβία και η Γεωργία έχουν εκφράσει την επιθυμία ένταξής τους στην Ένωση.
Βέβαια η ένταξη είναι μια μακροχρόνια διαδικασία με όρους και προϋποθέσεις που δεν είναι εύκολο να υλοποιηθούν και μπορείτε να δείτε τις λεπτομέρειες στον πιο πάνω σύνδεσμο. Με δυο λέξεις οι χώρες μέλη, και βέβαια και όσες έχουν υποβάλει αίτημα ένταξης, οφείλουν να αποδέχονται και να εφαρμόζουν τους κανόνες της φιλελεύθερης οικονομίας και τους Κανόνες Δικαίου...
Δεν υπάρχει κόμμα, πολιτικοί και επιχειρηματίες που να μην καταφεύγουν σε «κρυφές» ή δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις. Είναι προφανές ότι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων στην μεγάλη πλειοψηφία τους τηρούν απαρέγκλιτα τους κανόνες που διέπουν την το επάγγελμα. Όμως συχνά είτε πέφτουν έξω στις προβλέψεις τους.
Όπως ξέρουμε σε πολλές χώρες της Δύσης οι Δημοκρατίες κινδυνεύουν. Καθώς εθνικιστικές κυβερνήσεις εκλέγονται σε αυτές, όλο και περισσότερο απειλείται η συνοχή των χωρών που ασπάζονται την φιλελεύθερη δημοκρατία.
Όμως τον τελευταίο καιρό τα πράγματα όπως εξελίσσονται μετά την ολοκλήρωση του εκλογικού κύκλου σε μια σειρά από χώρες δίνουν κάποιες ελπίδες για αναστροφή της κατάστασης.
Στην Ιταλία το ακροδεξιό φιλορωσικό μπλοκ δείχνει σημάδια ρεαλισμού. Η κ. Μελόνι, που εκλέχτηκε με το σύνθημα «Πρώτα η Ιταλία» και με το βλέμμα στραμμένο στην Ουγγαρία, τώρα ευθυγραμμίζεται με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Συμμετέχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και προσπαθεί να σώσει την Οικονομία της που παραπαίει αξιοποιώντας τα ευρωπαϊκά προγράμματα και ακολουθεί τους κανόνες για την εξυγίανσης τού δημόσιου χρέους.΄
