''Το δέκατο τρίτο βιβλίο και τελευταίο της Ναμπ, που έφυγε -στη Φλωρεντία του ήρωά της αρχιφύλακα Σαλβατόρε Γκουαρνάτσια- στα 60, μετά από ένα δεύτερο εγκεφαλικό, το πρώτο στα 47. Η Ναμπ πρέπει να ανήκε στους δύσμοιρους που η μοίρα μάχεται ζηλόφθονα το ταλέντο. Στην περίπτωση της Ναμπ τουλάχιστον ήταν προφανές, από νωρίς. Χάνει τον πατέρα της στα επτά, από ρευματικό πυρετό (απαράλλαχτα το ιατρικό ιστορικό του πατέρα του Εσπόζιτο των “Αθώων”…). Εκείνος 32. Και την μητέρα της στα δεκατρία, έτσι ξαφνικά, στο δρόμο, ενώ εκείνη ψώνιζε. Την στέλνουν να ζήσει, μαζί με τις δύο αδελφές της, στη θεία της. Ο θείος της θα πεθάνει, δύο εβδομάδες αργότερα. “Η θεία θα κλαίει όλη την ημέρα…”. Σε μία απόπειρα εξορκισμού (;), η Ναμπ θα εγκαταλείψει, στα 28 της, την Αγγλία των θρήνων, για τη Φλωρεντία, μαζί με τον γιο της, ο γάμος της είχε διαλυθεί. Θα ασχοληθεί με την κεραμική και τελικά θα γράψει, και θα είναι σε επαφή με τον Σιμενόν, μέχρι τον θάνατο του τελευταίου, το 1989, το πρόβλημα του μεγάλου Βέλγου μαζί της όντας ότι “εκείνος διάβαζε γρηγορότερα από ότι εκείνη έγραφε”. Αλλά η Ναμπ..''Διαβάστε περισσότερα..
The books..
No comments:
Post a Comment