Η παπαδιά...
Ο ένας φίλος λέει στον άλλον:- Έχεις εξομολογηθεί τώρα τελευταία;- Πού το θυμήθηκες τώρα αυτό ρε;- Ε, πώς! Εγώ θα σου πρότεινα να πας.- Δε θά'σαι καλά ρε! Από το δημοτικό έχω να πάω.- Ε, νά! Σου το ζητάω σαν χάρη. Να απασχολήσεις για λίγο τον παπά, γιατί θέλω να πάω με την παπαδιά.- Πες το ντε! Αν είναι έτσι, να πάω.Και πήγε.
Κι όλο θυμόταν και κάποια άλλη αμαρτία, κι άλλη, κι άλλη. Αλλά κάποια στιγμή δεν άντεξε:- Παπά μου, τώρα που ξεμολογιέμαι, διαπράττω και νέα αμαρτία.- Τι εννοείς τέκνον μου;- Ε, νά! Κάνω πλάτες στον φίλο μου και σε καθυστερώ για να πάει αυτός με την παπαδιά σου! Ήμαρτον!Και ο παπάς ήρεμος:- Η γυναίκα σου ζει;- Ναι πάτερ μου.- Τρέξε γρήγορα σπίτι σου τέκνον μου.. γιατί η παπαδιά έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια..
No comments:
Post a Comment