Πάνω στου πελάγου
το σπιθάτ΄αφρό
Έστησα χορό
φεύγω αναχωρώ
Έκανα φτερά
κι έγινα πουλί
Γεια χαρά καλή
και μην κλαις πολύ
Ντύθηκα γαμπρός
από καινουργής
Άστρο της αυγής
έβγα να με δεις
Φεύγω μοναχός
σε νησί τρανό
Μεσ' το γαλανό
τον ωκεανό
Κ.Βάρναλης
Μην ανησυχείτε, πάω για Λευκάδα. Έτσι κι αλλιώς όλοι λείπετε. Κι εκεί έχει ιντερνετ καφέ.
Μια γελοιογραφία που έχουμε ξαναβάλει από τον ΦΡΑ.ΓΚΟ, σχετική με το πιο κάτω άρθρο του Buiter.
Εσύ το έγραψες το ποιηματάκι πουλάκι μου, γαμπρέ μου, άστρο της αυγής μοναχικό μου;
ReplyDeleteΒρε συ, δεν ξέρεις το ωραιότερο ποίημα του Βάρναλη? Καλά, είναι παλιός. Πρέπει να βάλω το όνομά του..
ReplyDeleteΟ Τριφύλλης είναι ένας ποιητής που κάνει τον τεχνοκράτη.
ReplyDeleteTo ακριβώς αντ'ιθετο είναι ο ούτως ειπείν Τριφύλλης.
ReplyDeleteΕπαναμβάνω. Το ποίημα είνα το ωραιότερο του Κ.Βάρναλη. Το λέω συχνά στη γυναίκα μου..
Μπορείς να είσαι περήφανος! Ποίηση του Βάρναλη την απέδωσα σε σένα..
ReplyDelete:-ο (= kiss)