ΕΙΤΑΝ μακρύς ο δρόμος ως εδώ. Πολύ μακρύς, αδελφέ μου. Οι χειροπέδες βάραιναν τα χέρια. Τα βράδια που ο μικρός γλόμπος κουνούσε το κεφάλι του λέγοντας «πέ- ρασε η ώρα» εμείς διαβάζαμε την ιστορία του κόσμου σε μικρά ονόματα σε κάποιες χρονολογίες σκαλισμένες με το νύχι στους τοίχους των φυλακών σε κάτι παιδιάστικα σχέδια των μελλοθανάτων — μια καρδιά, ένα τόξο, ένα καράβι πούσκιζε σίγουρα το χρόνο, σε κάποιους στίχους που έμειναν στη μέση για να τους τε- λειώσουμε σε κάποιους στίχους που τελειώσαν για να μην τελειώσουμε
Διαβάστε το ποίημα στο ''Αλωνάκι της Ποίησης''
Και όπως λέμε πάντα, αγνοήστε την προειδοποίηση. Λογοκρισία στην Ποίηση και γενικότερα, δεν είναι ανεκτή..
No comments:
Post a Comment