Στις 27 Ιανουαρίου 2005, στο πρώην ναζιστικό στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς-Μπιρκενάου, ανάμεσα στους θαλάμους αερίων και στους κοινούς τάφους εξήντα χρόνων, δίπλα στους επιζήσαντες στέκονταν οι εκπρόσωποι μιας ειρηνικής, δημοκρατικής, ενωμένης, ευημερούσας, αλλά και αβέβαιης Ευρώπης.
Βλέποντάς τους, δε, είχα την πεποίθηση ότι όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι της Ευρώπης θα εύχονταν η ήπειρός μας να είχε κληρονομήσει μόνον την ελληνική προσωκρατική σκέψη, το ρωμαϊκό δίκαιο, την εβραϊκή και χριστιανική παράδοση, την Αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, τον ορθολογισμό, την επιστημονική πρόοδο, τη Βιομηχανική Επανάσταση και τις δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις.
Δυστυχώς, όμως, η ευρωπαϊκή ιστορία δεν μας άφησε μόνον τις παραπάνω αξίες. Μας κληροδότησε επίσης την Ιερά Εξέταση, τους θρησκευτικούς πολέμους, το δουλεμπόριο των μαύρων, τις αποικιοκρατικές κατακτήσεις και υπερβάσεις, τον αντισημητισμό, την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, τον ναζισμό και το Ολοκαύτωμα, τον σταλινισμό και τα γκουλάγκ -με συνέπεια, να αναρωτιόμαστε για το ποιοι είμαστε πραγματικά.
No comments:
Post a Comment