Το γνωστό από τη θεωρία των παιγνίων «δίλημμα του φυλακισμένου» θέλει να δείξει ότι δύο παίκτες θα μπορούσαν να βγουν κερδισμένοι και οι δύο αν είχαν τηρήσει κοινή στάση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση καταλήγουν σε αποτυχία και υφίστανται τις συνέπειές της. Στο σχετικό παράδειγμα, οι δύο φυλακισμένοι που κατηγορούνταν για το ίδιο αδίκημα δεν συμφώνησαν σε κοινή στάση και ο καθένας τους καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκισης, ενώ αν είχαν συντονίσει τη στάση τους θα έμενε ο καθένας τους στη φυλακή μόνο για ένα χρόνο.
Η κατάληξη αυτή μας δείχνει ότι το κοινό συμφέρον δεν είναι πάντα η επιλογή λογικά σκεπτόμενων ατόμων και, πολλές φορές, λογικές επιλογές μπορούν να αποβούν επιζήμιες για όλους τους εμπλεκόμενους. Οι οικονομολόγοι βλέπουν στο πρόσωπο και των δύο φυλακισμένων του παραδείγματος τον homo economicus, τον ορθολογιστή που επιδιώκει να μεγιστοποιεί το όφελος και να ελαχιστοποιεί το κόστος, σε αντίθεση με τον homo reciprocans που έχει ως κίνητρο το κοινό όφελος. Και όπως δείχνει το παίγνιο των φυλακισμένων...
No comments:
Post a Comment