
Για παράδειγμα, η ιστορία του ίδιου του πατέρα τού Jo, σύμφωνα με την
οποία (τώρα, μη στοιχηματίζετε αν είναι ιστορία που αναπαράγει ο Jo
γιος, ή που εφευρίσκει ο Jo παραμυθάς...) ο πατέρας Nesbo τραυματίστηκε
από χειροβομβίδα στην πολιορκία του Λένινγκραντ, εθελοντικά στρατευμένος
στη Γερμανικά SS, σίγουρος αυτός, όπως και εκατοντάδες νεαροί Νορβηγοί,
ότι έτσι θα αντιπαλαίσουν τον “επερχόμενο Λένιν”. Σύμφωνα, πάντα, με
την ίδια ιστορία, ο πατέρας Nesbo, θα νοσηλευτεί σε στρατιωτικό
νοσοκομείο της Βιέννης, όπου και θα ερωτευτεί τη νοσοκόμα του, για να
σχεδιάσουν να δραπετεύσουν στο Παρίσι, κι’ αυτό αμέσως μετά τη λήψη της
διαταγής -με υπογραφή Heinrich Himmler, παρακαλώ (!)- να παρουσιαστεί στο μέτωπο του Στάλινγκραντ, υπό την Wehrmacht…
Ώδινεν η ιστορία και έτεκεν “Κοκκινολαίμη”...
Όχι ότι ο τοκετός ήταν εύκολος. Ο “Κοκκινολαίμης”
χρειάστηκε δύο χρόνια, από τη σύλληψη, στο χαρτί, από τα οποία ο ένας
χρόνος ήταν έρευνα, “όχι τόσο έρευνα σχετική με τα ιστορικά ή τα τεχνικά
δεδομένα, όσο συνεντεύξεις με πρόσωπα σε θέση να μου μιλήσουν για το τι
σήμαινε να είσαι ένας μη-Γερμανός, εθελοντής στην υπόθεση του Χίτλερ,
στα χαρακώματα γύρω από το Λένινγκραντ” (βλ. ίδια ιστοσελίδα).

No comments:
Post a Comment