Πρώτη της χρονιάς σε κανονικές συνθήκες αναρτήσεων και βέβαια ξεκινάμε με ένα λιτό πιάτο που προτείνει ο Βασίλης. Λαχανόρυζο από την κουζίνα της κυρίας Ντίνας που μαγειρεύει στην ταβέρνα της στην Αιδηψό. Πρώτη και για την Ελισάβετ με βιβλίου του Θοδωρή Γκόνη. Και για να μην ξεχνιόμαστε δυο ενδιαφέροντα κείμενα για την κατάσταση στην Ευρώπη. Ειδικά ο Μάριο Μόντι με λίγα λόγια λέει τα αυτονόητα. Ότι στην παρούσα κρίση μόνο ενωμένοι μπορούμε να προχωρήσουμε. Στην Ευρώπη αναφέρεται και ευχόμαστε οι προσπάθειες του Ιταλικού λαού να αποτρέψουν το μοιραίο.. Για μας μιλάει ο Βαρδάκας μέσα από την ανάρτηση '' Αυτή είναι η Ελλάδα''. Μια Ελλάδα που παράγει ακόμη . Ο καπετάν Τσάκος με μια λιτή δήλωση κλέβει την παράσταση. Φέτος έχω μια έφεση για Μαρία Κάλλας. Ίσως η μελαγχολική διάθεση των ημερών που προδικάζει η πιο δύσκολη χρονιά της κρίσης. Η ζωή της Κάλλας σε 9 συνέχειες, έχει τα πάντα. Τα πάνω και τα κάτω, αποτυχίες και επιτυχίες, έρωτες και απογοητεύσεις, όλα στα άκρα. Εδώ στη Λευκάδα ο Σκορπιός μας την θυμίζει πάντα, αλλά και η έφεση των επτανησίων στην όπερα. Ζήσαμε τα επτά μποφόρ στο ''ΚΑΘΙΣΜΑ'' και σας το παρουσιάζουμε σε ένα λεπτό.. Ομολογώ, ότι διστάζω να επιστρέψω στην μελαγχολική Αθήνα..Καλή σας εβδομάδα, και η Παναγία η Φανερωμένη να σας έχει καλά, σε συνδυασμό με τα λεγόμενα του Μόντι. Και με τα λόγια του Γκόνη..
«Θέλω την κάμπια. Τη χρυσαλλίδα. Το μετάξι. Δεν θέλω παλιά. Δεν θέλω παρελθόν, σαπίλα, στασιμότητα, γκρίνια, μιζέρια, απλυσιά, τετελεσμένα, ασφυξία. Θέλω καινούργια. Να βγάζουν κάμπιες τα παλιά. Να είναι γόνιμα. Να αλλάζουν, να λάμπουν, ν' ανθίζουν».
No comments:
Post a Comment