“…Στο πέραμα, όπως και όλοι οι άλλοι, έριξα μια ματιά σε ότι αφήναμε, με την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά από την προσδοκία, αλλά και κάποιο φόβο: Η πόλη ακουμπούσε στα ακίνητα νερά του ιβαριού της και το βουνό επάνω χαμήλωνε προς την μεριά του Αϊ Γιάννη, για να σβήσει λίγο πιο πέρα, εκεί που ο Ουρανός κι η θάλασσα έσμιγαν στην πρωινή γαλάζια ομοψυχία τους.''..
No comments:
Post a Comment