O κ.ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΥNΕΠΕΙΑ ΤΟΥ κ. ΣΑΜΑΡΑ και Ο EZRA POUND

For three years, out of key with his time,
He strove to resuscitate the dead art
Of poetry; to maintain ‘’the sublime’
’In the old sense. Wrong from the start-
Ezra Pound

Οι πολιτικοί χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Στους δογματικούς/συνεπείς , που αυτό που λένε το εννοούν και το εφαρμόζουν και στους πραγματιστές/ ρεβιζιονιστές που προσαρμόζουν την πολιτική τους στην πραγματικότητα. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ένας πραγματιστής /οπορτουνιστής/ρεβιζιονιστής. Τα έσπασε με τα ανάκτορα τα οποία τον επέλεξαν για Πρωθυπουργό, τα έσπασε με το ΝΑΤΟ, όταν έκρινε, ότι μας πρόδωσε στην περίπτωση της Κύπρου, και νομιμοποίησε το ΚΚΕ, το οποίο εδίωκε την περίοδο της πρώτης οκταετίας του. Ευτυχώς για την Ελλάδα, υπήρξε πραγματιστής. Ο Ανδρέας Παπανδρέου εξελέγη με συνθήματα και πίστη βαθιά, για έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και το συνδικάτο της ΕΟΚ. Ευτυχώς για τη χώρα δεν τήρησε τις υποσχέσεις του. Ο κ. Σαμαράς, δυστυχώς για τη χώρα, δείχνει με την μέχρι τώρα πορεία του ,ότι πράττει αυτά που πιστεύει. Η θητεία του ως Υπ. Εξωτερικών, σφραγίστηκε με την στάση του απέναντι στην FYROM και αργότερα στο σχέδιο Ανάν. Καταστροφικές και οι δύο τοποθετήσεις και δεν το ξέρει. Η στάση του απέναντι στό Μνημόνιο είναι της ίδιας δογματικής φύσης. Το πρόγραμμά του δεν εστιάζεται στην ανάγκη και την υποχρέωση αλλαγής των συμπεριφορών και πολιτικών που μας οδήγησαν στην πτώχευση, αλλά στην απομάκρυνση της τρόικας σε τρία χρόνια, ώστε..Τι? να επιστρέψουμε στα ίδια? Όπως θα έλεγε και ο Ezra Pound, ''wrong from the start''. Δυστυχώς για την Ν.Δ. και κυρίως για την χώρα.
A.T.

''..Ο νυν αρχηγός της Ν.Δ. απέτυχε σε ένα πρώτο τεστ υπευθυνότητας με την ψήφο του κατά του Μνημονίου. Είναι όμως ακόμη νωρίς στη θητεία του για να βγουν οριστικά συμπεράσματα. Ο κ. Σαμαράς αντιμετωπίζει το πρόβλημα που έχουν συνήθως οι Ρεμπουμπλικανοί υποψήφιοι για την προεδρία. Εξελέγη παίζοντας το «αντισυστημικό» χαρτί και βασιζόμενος σε μια αφοσιωμένη ομάδα αουτσάιντερ που συχνά υιοθετεί ακραίες θέσεις. Έτσι πήρε το χρίσμα, αλλά για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της μεσαίας τάξης, πρέπει να απεγκλωβιστεί από τους «Tαλιμπάν» και να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει..'' ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ'' 

Διαβάστε περισσότερα..