''Άκουγα, την Κυριακή, 23 Μαΐου, στον “902” Αριστερά στα FM, τον Δημήτρη Πουλικάκο, να διαβάζει το “Ακόμα και οι φίλοι σκοτώνουν”, του Γιάννη Ράγκου. Ένα όμορφο παλιομοδίτικο διήγημα, όμορφα σκηνοθετημένο για το ραδιόφωνο. Ήταν τις μέρες που, σαν από σύμπτωση, διάβαζα τη “Στάση του εμβρύου”, πάλι του Ράγκου. Και σκεπτόμουν πως, αν ο Πουλικάκος διάβαζε κομμάτια του βιβλίου, δύσκολα θα ξεχώριζε από το διήγημα. Η γραφή τού Ράγκου μοιάζει γραμμικά συνεπής. Που,καθόλου δεν σημαίνει μονότονη. Και που διαθέτει και μία αύρα μεταχρονολογημένου Γιάννη Μαρή. Επί το σκληρότερο. Αλλά και μία απόχρωση J. P. Manchette. Επί το απο- κοινωνικοποιημένο. Μία στάση εδώ. Παραβάλλετε την εισαγωγική παράγραφο στη “Στάση του εμβρύου” με αυτήν στο “Μελαγχολικό κομμάτι της Δυτικής Ακτής”. Η θεματολογία διαφέρει, αλλά η “μουσική” ταιριάζει. Και τ ο κοκτέιλ είναι εκκεντρικά πειστικό..
Αντώνης Γκόλτσος
No comments:
Post a Comment