«…. Και η ζωή είναι και ερωτική. Είναι και επιπόλαια, είναι και εγωιστική και αντιφατική. Και σκληρή και τρυφερή και θλιβερή και χαμογελαστή. Κυρίως όμως είναι αγενής.»
Η φράση αυτή του γιατρού, πλήρης επιθέτων σε ρόλο κατηγορουμένου (με την έννοια που έχει ο όρος στο συντακτικό της ελληνικής γλώσσας) έχει ως αφορμή τον «κατηγορούμενο» του έργου, τον Λέοντα Βλασσόπουλο. Είναι όμως και η φράση που εκφράζει το «γιατί» αυτού του έργου. Φαίνεται σαν η πρόθεση της συγγραφέως να ήταν η κατάδειξη αυτών των χαρακτηριστικών της ζωής.
Η επισήμανση, η σχετική με το έργο της Τιτίνας Δανέλλη «Τα τέσσερα μπαστούνια», για την τιτλοφόρηση των κεφαλαίων ισχύει και εδώ. Δεν είναι πλέον πολύ συνηθισμένο να φέρουν τίτλους τα κεφάλαια των βιβλίων. Εδώ, οι τίτλοι αυτοί υπηρετούν την παραπάνω – εικαζόμενη από την γράφουσα - πρόθεση. (Ταξίδι χωρίς επιστροφή, Έτσι κάνουν όλες, Ομήρου Οδύσσεια, Οι γιοί του Ασκληπιού)..της Τίτας Πετράκου
No comments:
Post a Comment