. ''Έχοντας θητεύσει στον Όμηρο, οι Έλληνες κατέχουμε όσο κανείς την Τέχνη της μυθοπλασίας. Ο μύθος εκφράζει την έμφυτη ανάγκη του Homo Sapiens να εξηγήσει αυτά που του συμβαίνουν με μια ορθολογική προσέγγιση, αλλά χωρίς να κατέχει τις αναγκαίες επιστημονικές γνώσεις. Και βέβαια για τους Δωριείς και Ιωνες προγόνους μας, υπήρξε ένα πολύτιμο εργαλείο στο οποίο βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό η σύγχρονη Λογική, του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα. Έχοντας εξαντλήσει από καιρό την επιστημονική μας δεξιότητα, βοηθούσης και της αέναης μεταβολής που μας προσέφεραν οι διαρκείς εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, εδώ και καιρό, βαδίζουμε έναν δρόμο αντίστροφο. Προκειμένου να βγάλουμε συμπεράσματα για τα κακά-και τα καλά- που μας συμβαίνουν, απαλλασσόμεθα σταδιακά από την στενή και άνυδρη αλλά επίπονη διαδικασία της επιστημονικής προσέγγισης και ανοιγόμαστε χαρούμενα στις απελευθερωτικές νοητικές διαδικασίες της μυθοπλασίας. Σε ορατό χρονικό ορίζοντα, θα είμαστε ένα έθνος συμπαθητικών Ομήρων , που όταν οι τουριστικοί πράκτορες κατανοήσουν την σαγήνη μας, θα μετατραπούμε σε μία πλούσια τουριστική ατραξιόν της Ε.Ε. Και μάλιστα χωρίς να τοποθετήσουμε εαυτόν σε κλουβιά..'' Α.Τ.
Διαβάστε περισσότερα..
Εφιαλτικό το σενάριο με τους εκτός κλουβιών συμπαθητικούς Ομήρους.Κάτι σαν συμπαθητικές μαϊμούδες,στις οποίες,μερικοί ευφάνταστοι νεοδαρβινιστές θέλουν να βλέπουν στοιχεία πολιτισμού.Έτσι και εμείς.Μαϊμούδες που λένε παραμύθια.
ReplyDeleteΚατά τ'άλλα,πολύ καλό το κείμενό σου.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
ReplyDeleteΕνας λοτούκος και μισός.
Αντώνη διάβασα το κείμενο σου και το σχολιασμό των προσφάτων (και όχι μόνο) φαινομένων της κοινωνίας μας.
ReplyDeleteΑν πω ότι συμφωνώ απολύτως θάναι κοινοτυπία.
Ομως πέραν του να παραδεχόμαστε (θα οφείλαμε βεβαίως να το κάνουμε) ότι είμαστε ¨καραγκιόζηδες¨ κάποτε πρέπει να χτίζουμε και κάτι.
ως, Πότε, Ποιός, Τι :::::::::: Αλήθεια εδώ μπλοκάρω άσχημα.
FRAGOS
Τι εννοείτε κυρία Τρίτων; ότι οι Χιμπατζήδες δεν έχουν αυστηρή μοναρχία και ιεραρχία και οι Bonobos δεν είναι ανάρχες και παρτουζιάρηδες;
ReplyDeleteΚατά τα άλλα για το άρθρο θα ήταν υπερήφανος όχι μόνον ο Ραίημοντ Τσάντλερ αλλά και οι Καραθεοδωρής και αυτός τούτος ο Αριστοτέλης. Παίρνω το θάρρος να το αναπαράγω.
melittag
Μας τιμά η επιλογή σας και το σχόλιο..
ReplyDelete