Wednesday, July 15, 2015

PATRICIA CORNWELL ''POST MORTEM'' (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ) ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΓΚΟΛΤΣΟΥ ΣΤΗΝ ''ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΗ''

''Θα μπορούσε να είναι ένα βιβλίο της ιατροδικαστού Σκαρπέτα, για τη συγγραφέα Cornwell. Η ταύτιση μοιάζει απόλυτη και τα χιαστί alter egos παρόντα, από εξώφυλλο σε εξώφυλλο.
Ίσως αυτό να οφείλεται στο επαγγελματικό προηγούμενο της Cornwell, ίσως στην πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ίσως και στην περιήγηση στον εσωτερικό κόσμο της Σκαρπέτα, που μοιάζει, φορές-φορές, με εξομολόγηση, και η Cornwell δίνει την εντύπωση ότι αυτοβιογραφείται.
Το “Postmortem” με άφησε λίγο μπερδεμένο. Σίγουρα δεν αποτελεί σταθμό στην Αστυνομική Λογοτεχνία. Ο μύθος του είναι γραμμικός και σχεδόν προεξοφλήσιμος, ο κακός, κάπου στο τέλος θα ανακαλυφθεί/εξουδετερωθεί/συλληφθεί/σκοτωθεί, ενώ             δεν μπορεί να είναι κάποιος από τους χαρακτήρες που παρελαύνουν στην εξέλιξη της ιστορίας (εκτός και αν ακολουθήσει μία υπερβολικά δραστική, έως δύσκολα νομιμοποιούμενη, ανατροπή).
Και αν τα πιο πάνω είναι σωστά, πώς εξηγούνται                       – ακριβέστερα, πώς δικαιολογούνται – τα 5 σημαντικά βραβεία, που το “Postmortem”, πρώτο βιβλίο της Cornwell, συνέλεξε, μόλις εκδόθηκε; Μία απόπειρα απάντησης, πιο κάτω.

Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα, από την αρχή:
Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια και ένας σίριαλ κίλερ σε παράκρουση δολοφονεί, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, τέσσερις μοναχικές        – λευκές, πλην μιάς – γυναίκες, που το μόνο κοινό όσο και μοιραίο, γι’ αυτές, σφάλμα, ήταν το ότι είχαν αφήσει ανασφάλιστο κάποιο παράθυρο στο πίσω μέρος της μονοκατοικίας τους, το βράδυ του φόνου. Τα περιστατικά δεν είναι ..''

No comments:

Post a Comment